niedziela, 7 grudnia 2014

Wirtualizacja przy pomocy Hyper-V Windows 2008 R2 x64 - VHD cz.7

Wirtualizacja jest bardzo wygodną opcja działania ze względu na prostotę min zarządzania dyskami maszyn wirtualnych.
Dysk VHD(Virtual Hard Drive) jest przechowywany w postaci pliku, dzięki czemu możemy w łatwy sposób go "edytować".
Hyper-V pozwala na zmianę powierzchni dysku nawet gdy jest na nim zainstalowany już system operacyjny. W tym celu przewidziane są 4 rodzaje takich dysków:

1 - Dynamiczny:

Jak sama nazwa wskazuje jest w stanie w razie potrzeby zwiększyć swój rozmiar, podczas utworzenia nadawany jest określony maksymalny rozmiar, np. 50GB, jednak nie jest to miejsce alokowane od razu, ale w miarę potrzeb. Takie podejście pozwala zaoszczędzić miejsce na fizycznych dyskach, maszyna oraz my widzimy ile tego miejsca możemy ostatecznie wykorzystać.

 2 - Stały:

W przeciwieństwie do dynamicznego, dysk o stałym rozmiarze alokuje maksymalną swoją wielkość już po utworzeniu, tym samym jeżeli utworzymy 100GB dysk, ale będziemy wykorzystywać max, 50GB, tym samym tracimy 50GB cennej powierzchni, którą można by  wykorzystać na inne cele.

 3 - Różnicowy:

Tego typu dyski składają się tak naprawdę z 2 dysków. 1 jest dysk nadrzędny, który tworzony jest na przechowywanie danych wejściowych, które zapisujemy na nim na początku, możne on być zarówno typu dynamicznego jak i stałego. 2 natomiast jest dyskiem, na którym zapisywane są informacje, które zmieniły się w czasie działania maszyny.

4 - Dyski przekazywane:

Partycja fizycznego dysku jest przekazywana jako wirtualna do maszyny. Dzięki temu zmniejsza się obciążenie Hyper-V. Możliwe jest również utworzenie maszyny z dyskiem hybrydowym, czyli na dysku IDE mamy zainstalowany system operacyjny(niestety innego dysku niż IDE Hyper-V nie wspiera jeżeli chodzi o instalację systemu), natomiast drugą partycję utworzymy jako dysk przekazywany.
Niedogodnością dysku przekazywanego jest to że partycja, która jest przekazywana do maszyny jest automatycznie blokowana z poziomu maszyny fizycznej.

Hyper-V udostępnia również 3 rodzaje interfejsów dyskowych:

1 - IDE:

Dysk z takim interfejsem potrzebny jest do zainstalowania systemu operacyjnego na maszynie wirtualnej. Do maszyny wirtualnej można podpiąć max. 4 dysku tego typu.

2 - SCSI:

Dyski  dostępne są w przypadku nowszych systemów operacyjnych, które obsługują Integration Services(Windows) lub Linux Integration Components(Linux).Możliwe jest podpięcie 4 kontrolerów, na każdym można podpiąć 64 dyski.

3 - iSCSI:

Jest to typ kontrolera, który podpina dyski będące w innej lokalizacji po TCP.




Dysk twardy możemy dodać przy okazji tworzenia nowej maszyny lub też już utworzonej.

1 - Utworzenie dysku w przypadku nowej maszyny:



Dostępne mamy 3 możliwe opcje:
-Create a virtual hard disk - utworzymy nowy dysk wirtualny,
-Use an existing virtual hard disk - podepniemy istniejący dysk,
-Attach a virtual hard disk-później dodamy dysk wirtualny do maszyny



2 - Utworzenie zupełnie nowego dysku twardego:





3 - Edytowanie wirtualnego dysku twardego:





W zależności od wybranej opcji edycji dysku mamy dla:

1 - Dynamiczny:
1.1 - Compact - pozwala na odzyskanie pustej przestrzeni dysku wirtualnego,
1.2 - Convert - konwertuje dysk dynamiczny na dysk o stałym rozmiarze,
1.3 - Expand - rozszerza wielkość obecnego dysku domyślnie o 1GB, lub o ustaloną przez nas wielkość


2 - Stały rozmiar:
2.1 - Convert - pozwala na konwersję dysku ze stałego rozmiaru na dynamiczny,
2.2 - Expand - tak jak w przypadku dysku dynamicznego pozwala na zwiększenie rozmiaru dysku domyślnie o 1GB,

3 - Różnicowy:
3.1 - Compact - zmniejsza rozmiar dysku poprzez usunięcie pustej przestrzeni dysku, możliwe jest wykorzystanie tej opcji ponieważ dyski podrzędne są dyskami dynamicznymi,
3.2 - Merge - pozwala na scalenie dysku podrzędnego z dyskiem nadrzędnym, lub innych dysków,
3.3 - Reconect - pozwala na ponowne podłączenie dysku podrzędnego z nadrzędnym


Podpięte dyski do maszyn możemy poddać inspekcji , dzięki której dowiemy się jakiego rodzaju są to dyski, jaką mają wielkość oraz gdzie są zapisane.



Przydatną funkcją jest możliwość tworzenia migawek systemu.Dzięki czemu możemy wrócić do stanu systemu pochodzącego z konkretnej godziny. Migawki można wykorzystać przy konfiguracji serwera z dużą ilością różnych funkcjonalności, w przypadku gdyby w trakcie instalacji pojawiły się problemy zawsze można wrócić do ostatniej poprawnie skonfigurowanej funkcjonalności. 

1 - Tworzenie katalogu SnapShots, w katalogu, w którym przechowywane są pliki maszyny.
2 - W nim utworzone zostaną jeszcze 2 katalogi:
2.1 - VM GUID - przechowuje pliki avhd
2.2 - New Guid - przechowuje zapisane stany pamięci
3 - Zapisana zostanie kopia pliku. xml
4 - W katalogu Snapshots\VM Guid zostanie zapisany pliki avhd
5 - Do oryginalnego pliku .xml zostanie dodany wskaźnik do nowo utworzonego pliku, który w tej chwili będzie głównym plikiem migawki


4 - Dysk przekazywany:

Do maszyny ServerFull01 należy przyłączyć zewnętrzny dysk twardy. W tym celu należy w ustawieniach maszyny wirtualnej zaznaczyć opcję wykrywania podłączonych urządzeń USB.


Nowy dysk powinien pojawić się w mangerze.


Dysk musimy przenieść w tryb Offline.


Przechodzimy do Hyper-V Manager, zaznaczamy WS08_Full.
Maszyna musi być wyłączona.
Przechodzimy do okienka Settings, gdzie dodamy nowy kontroler SCSI.



Dodamy teraz nasz fizyczny Dysk 2.


Po uruchomieniu maszyny Win08_Full zobaczymy dysk w Managerze Dysków.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz